یابایدسخت کارکنیم وزندگی راحتی داشته باشیم یابایدکارراراحت بگیریم وزندگی سختی داشته باشیم.

تلنگر

همیشه این سوال ذهنم رو درگیرکرده بودوچه بساکه خودم نیزبه این دردمبتلاشده بودم که چراما ادم ها میترسیم یک ارزو یا یک رویاداشته باشیم؟چرا به اینجارسیدیم که خودرافاقدتوان واعتمادبه نفس لازم جهت رسیدن به اهدافمون میبینیم؟
مارک فیشردرکتاب “حکایت دولت وفرزانگی” حرف قشنگی میزند:
“بیشترمردم میترسندچیزی بخواهند،ووقتی عاقبت چیزی میخواهند،به اندازه کافی اصرارنمی ورزند.این خطاست”.

مگرجامعه،خانواده،محیط آموزشی ومحیط کاری چه چیزی روبه ما القا کرده است که اینچنین دچارفقرشدیم؟نه فقط دچار فقرمالی،که دچار فقرعلم،فقرمطالعه وفقرزندگی لذت بخش نیز شدیم؟
اصلاچراهیچکس اززندگیش راضی نیست؟
شایدشماهم توجه کرده باشیدکه افرادزیادی اطرافمان هستندکه همشون چشمشون به زندگی دیگری هست ومیگن فلانی خوشبخت هست وجالب اینجاست که وقتی سراغ همان فلانی هم میری اونیز حرفش همین است.
شایدبشه این رواینجوری تفسیرکردکه اصلاخیلی ازافرادنمیدونندچی میخوان وبرای اینکه بدونندچی میخوان هم تلاشی نمیکنن.یه جایی ازبزرگی خوندم که نوشته بود: ادم های فقیرخیلی فکرمیکنند.منظورش این بودکه اقدامی ندارند.
همه ی ماانسانها حکایت گو شده ایم وهرجامیشینیم میگیم فلانی فلان کار راکردوطوری حرف میزنیم که انگارماناتوان هستیم واین کارهاازعهده مابرنمیادولی لحظه ای به این فکرنمیکنیم که چرابقیه حکایت مارانگن؟
دوست دارم اینجایک پاراگراف ازکتاب”جوجه اردک زشت درون” ازدبی فوردروبراتون بیارم که واقعاقابل تامل هست:
“شماشایستگی داریدکه هرچه رامیبینیدودوست دارید،داشته باشید.تنهاتفاوت میان شماوافرادی که تحسین میکنیداین است که آنهایکی ازویژگیهایی که آرزویش راداریدازخودنشان میدهندواحتمالاآرزوی شماراهم برآورده کرده اند.هنگامی که باتمام ظرفیت زندگی نمیکنید،فرافکنی ویژگیهای مثبت تان روی افرادی که باتمام ظرفیت شان زندگی میکنند،کارراحت تری است.هنگامی که ازهمه ی توان وظرفیت خوداستفاده میکنیدوبه ارزوها واهدافتان میرسید،علاقه ی کمتری به آنچه دیگران انجام میدهند،خواهیدداشت.همه ی مانیازداریم قهرمان های خودباشیم.تنهاراه این کاربازپس گرفتن بخش هایی ازخودمان است که آنهارادردیگران جستجومیکنیم،بخش هایی ازخودمان که آنهارابه دیگران داده ایم”.
به وضوح پیداست که ازصبح تاشب حکایت گوبودن یعنی اینکه ماازظرفیتهای خودمان هنوزاستفاده نکرده ایم واین نشانه خوبی برای شروع کردن است.
ازخودتون سوال کنیدکه من الان برای تغییرورشدم باید چیکارکنم؟جواب سوال خودش میاد.
خیلی دوست دارم که نظرتون رودررابطه بااین متن برایم بنویسیدوباجان ودل مطالعه خواهم کرد.سپاسگزارم.
نویسنده:ناصرانجامی

به اشتراک بگذارید

عضویت در خبرنامه

بخش‌های سایت من:
آخرین نظرات:

    دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

    پست های مرتبط